Узнагароды і героі

СААТ «Камунарка» ніколі не пераставаў імкнуцца і дасягаць лепшага.

Наш гонар у нашай гісторыі. Нашы традыцыі - наша будучыня!

Удзельнікі Вялікай айчыннай вайны і асобы прыраўнаваныя да іх, якія працавалі на СААТ «Камунарка»

№ п/п

Прозвішча, імя, iмя па бацьку

Год нараджэння

Падраздзяленне

1

Антаневіч Вера Дзмітрыеўна

1927

карамельны цэх

2

Барэйка Надзея Фёдараўна

1930

цукерачны цэх

3

Гвоздзева Ірына Мікалаеўна

1924

кіраванне

4

Iльяшык Васіль Арсенцьевіч

1926

рамонтна-механічны цэх

5

Лебядзевіч Рэгіна Міхайлаўна

1926

цэх упакоўкі

6

Лукашук Лілія Іванаўна

1931

цукерачна-шакаладны цэх

7

Новікава Лідзія Рыгораўна

1920

кіраванне

8

Рябкова Алена Іванаўна

1928

цукерачна-шакаладны цэх

9

Скуднава Любоў Аркадзьеўна

1923

кіраванне

10

Трацэўская Галіна Васільеўна

1936

транспартны цэх

11

Федзіна Святлана Мікалаеўна

1936

дзіцячы сад № 300

12

Чэрнік Марыя Цімафееўна

1936

карамельны цэх

72-годдзю Вялікай Перамогі прысвячаецца

9 Траўня 2017 года ўсе цывілізаванае чалавецтва будзе адзначаць 72-ю гадавіну Перамогі над фашызмам. Вырашальную ролю ў гэтай кровапралітнай вайне адыграў Савецкі Саюз.

Беларусь першай з савецкіх рэспублік прыняла на сябе ўдар нямецкай машыны. Ўсім свеце вядома як змагалася непакораная Беларусь. Апынуўшыся на перадавой з фашызмам, беларускі народ разгарнуў на роднай зямлі небывалы па маштабу рух супраціву. Усе, ад малога да вялікага, змагаліся за сваю зямлю, за свае сем'і, за светлую будучыню.

Агульныя страты СССР у гэтай вайне склалі 26 млн. Чалавек. Рэспубліка Беларусь унесла вялікі ўклад у агульную Перамогу, цана якой для нашага народа была занадта высокая. У агні загінуў амаль кожны трэці наш суайчыннік, гітлераўцы знішчылі амаль 2,5 мільёна мірных грамадзян. У свеце няма такой краіны, якая б страціла траціну свайго насельніцтва.

Мы ніколі не забудзем вялікі подзвіг нашых бацькоў і дзядоў, якія адстаялі нашу незалежнасць. Ветэранам СААТ «Камунарка», удзельнікам баявых дзеянняў, якія і сёння разам з намі прысвячаецца гэтая рубрыка.

72 гады таму ў Беларусі была праведзена адна з найбуйнейшых аперацый Чырвонай Арміі ў Вялікай Айчыннай вайне - аперацыя «Баграціён». У ходзе гэтай аперацыі (23 чэрвеня - 29 жніўня 1944 году) узброеныя сілы Германіі страцілі забітымі і ўзятымі ў палон 289 тысяч чалавек, параненымі за 110 тысяч, савецкія войскі адваявалі Беларусь і значную частку Літвы, ўступілі на тэрыторыю Польшчы.

Герой Савецкага Саюза
Барыс Адамовіч Булат

24 ліпеня 2017 г. спаўняецца 105 гадоў з дня нараджэння Героя Савецкага Саюза Барыса Адамовіча Булата - аднаго з кіраўнікоў і арганізатараў партызанскага руху на тэрыторыі Баранавіцкай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Б.А. Булат нарадзіўся ў Туле. З 1932 г. - у шэрагах Чырвонай Арміі. У 1936 г. скончыў 1-ю Савецкую аб'яднаную школу імя УЦВК ў Маскве. У 1940 г., пасля заканчэння двух курсаў Ваеннай Акадэміі ім. М.В. Фрунзе, старшы лейтэнант Булат быў прызначаны памочнікам начальніка аператыўнага аддзела 31-й танкавай дывізіі 13-га механізаванага корпуса ў Бельску раёне Беластоцкай вобл. На фронце - з першага дня Вялікай Айчыннай вайны. На пяты дзень вайны ў баі па знішчэнні дэсантных войскаў праціўніка Булат быў цяжка паранены, асколкам снарада яму раздрабніла пэндзаль рукі. З-за пагрозы заражэння яму ампутавалі правую руку ў шпіталі, які неўзабаве быў захоплены гітлераўцамі. Паранены і кантужаны, Булат трапіў у лагер для ваеннапалонных у г. Слоніме. Праз 28 дзён бег. У маі 1942 г. арганізаваў і ўзначаліў партызанскую групу, на базе якой быў створаны атрад. У снежні Б.А. Булат быў прызначаны спачатку начальнікам штаба, а з чэрвеня 1943 г. - камандзірам Ленінскай партызанскай брыгады. З лістапада 1943 па чэрвень 1944 гг. - камандзір партызанскай брыгады «Наперад» Баранавіцкай вобл. 15 жніўня 1944 г. Б.А. Булат было прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Чырвонай Зоркі, медалямі. З 1944 г. Барыс Адамовіч знаходзіўся на савецкай і партыйнай рабоце. З 1944 г. па 1946 г. займаў пасаду намесніка старшыні Мінскага гарсавета. У 1955 г. скончыў Вышэйшую школу харчовай прамысловасці ў Маскве. У 1951-1973 гг. - дырэктар кандытарскай фабрыкі "Камунарка". Ганаровы грамадзянін г. Ліды. Барыс Адамовіч Булат памёр 27 сакавіка 1984 г. яго імем названы вуліцы ў гг. Ліда і Дзятлава.

Гвоздзева Ірына Мікалаеўна

1924/11/24 года нараджэння. Арганізатар і актыўны член партызанскага падполля Віцебшчыны. З восені 1941 г. - баец партызанскага атрада «Сергеевский» пад кіраўніцтвам С.Б. Маісеенка. Атрад дзейнічаў у Асвейская, Расонскага, Дричинском раёнах. Са слоў Ірыны Мікалаеўны, усе зброю, якім ваявалі, было здабыта ў фашыстаў шляхам нападу на лясных дарогах на адзінкавыя машыны, матацыклы і конны транспарт. Самыя вялікія страты атрад панёс пры нападзе на ўмацаваны фашысцкі гарнізон - 18 чалавек загінула ў той аперацыі. Пры пераправе праз раку Заходняя Дзвіна Ірына Мікалаеўна атрымала цяжкае раненне ў ногі. Ваявала да злучэння з часцямі Савецкай арміі - два гады, шэсць месяцаў і восем дзён. Ўзнагароджана ордэнам Баявога Чырвонага сцяга, медалямі.

Трацэўская Галіна Васільеўна

Нарадзілася 1927/05/04 ў вёсцы койка Мінскага раёна. У сям'і было трынаццаць дзяцей. За час вайны шэсць загінулі.

Удзельнік Мінскага падполля, сувязны партызанскага атрада ім. М.І. Калініна. Па заданні партызан вяла падлік і запіс цягнікоў і грузаў, якія праходзілі праз станцыю пасёлка Міханавічы. Ўпотай, пад выглядам продажу на Чэрвеньскім рынку ягад і грыбоў, хадзіла ў Менск за медыкаментамі, атрымлівала звесткі і перадавала іх у атрад. Аднойчы бацька Галіны знайшоў у лесе хворую радыстка з Масквы, якая дэсантаваць з рацыяй для працы ў тыле. У доме на гарышчы доўгі час працавала рацыя.

Галіна неаднаразова паведамляла ў атрад аб рыхтуюцца аблавах і ачапленні, дзякуючы таму, што дом знаходзіўся на самой ўскрайку лесу. Калі сама ўцякала ад чарговай аблавы - заблудзілася і правяла чацвёра сутак у лясным гушчары.

Ўзнагароджана ордэнам «Партызан Беларусі» і іншымі медалямі. Пасля заканчэння вайны, з 1947 года працавала на фабрыцы «Камунарка» на розных працэсах і пасадах.

Скуднова Любоў Аркадзьеўна

Нарадзілася ў г. Тула 1923/07/28 года. Гвардыі сяржант, радыст 138-га асобнага гвардзейскага ордэна Багдана Хмяльніцкага батальёна сувязі. У складзе Украінскага фронту батальён удзельнічаў у баях за вызваленне поўдня Расійскай федэрацыі, Украіны, Малдовы, Румыніі, Венгрыі, Аўстрыі. Ўзнагароджана ордэнам Чырвонай зоркі, Айчыннай вайны другой ступені, медалём "За баявыя заслугі" і інш.

Адзначана граматай Вярхоўнага Галоўнакамандуючага Маршала Савецкага Саюза таварыша Сталіна І.В. Аб'яўлены падзякі за выдатныя баявыя дзеянні:

  • за разгром гітлераўскай групоўкі войскаў і вызваленне г. Сталінграда;
  • за вызваленне гарадоў Белгарад, Харкаў, Вапнярка;
  • за фарсіраванне рэк Днестр і Прут;
  • за вызваленне гарадоў: Яссы, Васіль, Рощак-бака, Вырлау, Хущи;
  • за авалоданне гарадамі: Плоешть, Факшаны, Рышникул-Саратаў, Клут- Сегет;
  • за вызваленне Трансільваніі, гарадоў: Печ. Рожнява, Иельшова, Будапешт, Секешферхервар.

Працавала на фабрыцы «Камунарка» з 1958 па 1978 год.

Iльяшык Васіль Арсенцьевіч

Нарадзіўся 1926/01/23 года ў горадзе Чарнігаў, Украіна. З 16 гадоў ваяваў у складзе частак Украінскага фронту. Дайшоў да Берліна. У красавіку 1945 года быў перакінуты на Далёкі Ўсход, да мяжы з Японіяй. Займаўся ваеннай аэро-фота-і відэа-здымкай. Не аднаразова здымаў японскія горада Хірасіма і Нагасакі, пацярпелыя ад атамнай бамбардзіроўкі амерыканскай арміі. Узнагароджаны ордэнам Вялікай Айчыннай вайны другой ступені, медалямі.

У мірны час, на працягу 11 гадоў, працаваў на фабрыцы «Камунарка» у рамонтна-механічным цэху.

Юбілейны медаль
«70 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.»

Медалём узнагароджваюцца:

  • вайскоўцы і асобы вольнанаёмнага складу, якія прымалі ў шэрагах Узброеных Сіл СССР ўдзел у баявых дзеяннях на франтах Вялікай Айчыннай вайны, партызаны і члены падпольных арганізацый, якія дзейнічалі ў перыяд Вялікай Айчыннай вайны на часова акупаваных тэрыторыях СССР, вайскоўцы і асобы вольнанаёмнага складу, якія служылі ў перыяд Вялікай айчыннай вайны ва Ўзброеных Сілах СССР, асобы, якiя ўзнагароджаны медалямі "За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941 - 1945 гг.", "За перамогу над Японіяй", а таксама ці ца, што маюць пасведчанне да медаля «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.» альбо пасведчанне ветэрана вайны, які пацвярджае ўдзел у Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг .;
  • працаўнікі тылу, узнагароджаных за самаадданую працу ў гады Вялікай Айчыннай вайны ордэнамі СССР, медалямі "За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941 - 1945 гг.", "За працоўную доблесць", "За працоўную адзнаку", "За абарону Ленінграда", " за абарону Масквы "," за абарону Адэсы "," за абарону Севастопаля "," за абарону Сталінграда "," за абарону Кіева "," за абарону Каўказа "," за абарону Савецкага Запаляр'я ", а таксама асобы, якія маюць знак" Жыхару блакаднага Ленінграда "альбо пасведчанне да медаля« За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941 1945 гг. »;
  • асобы, якiя працуюць у перыяд з 22 чэрвеня 1941 года да 9 мая 1945 года не менш за шэсць месяцаў, выключаючы перыяд працы на часова акупаваных тэрыторыях СССР;
  • былыя непаўналетнія вязні канцлагераў, гета і іншых месцаў прымусовага ўтрымання, створаных фашыстамі і іх саюзнікамі ў перыяд Другой сусветнай вайны;
  • грамадзяне замежных дзяржаў, якія не ўваходзяць у Садружнасць Незалежных Дзяржаў, якія змагаліся ў складзе воінскіх нацыянальных фарміраванняў у шэрагах Узброеных Сіл СССР, у складзе партызанскіх атрадаў, падпольных груп, іншых антыфашысцкіх фарміраванняў, якія ўнеслі значны ўклад у Перамогу ў Вялікай Айчыннай вайне і ўзнагароджаныя дзяржаўнымі ўзнагародамі СССР або Расійскай Федэрацыі.

Медаль носіцца на левым баку грудзей і размяшчаецца пасля медаля "65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945 гг.".

Воіны-інтэрнацыяналісты:

Крайко Андрэй Валер'евіч – наладчык абсталявання шакаладнага цэха, узнагароджаны медалём "За адвагу", медалём "Ад удзячнага афганскага народа"

Чэрнік Міхаіл Аляксандравіч – слесар-рамонтнік халадзільнай-кампрэсарнага цэха, узнагароджаны медалём "За баявыя заслугі"

Галавін Сяргей Барысавіч – грузчык шакаладнага цэха

Мордус Васіль Сідаровіч – машыніст халадзільных установак, узнагароджаны медалём "За баявыя заслугі"

Арлоўскі Алег Пятровіч – кіроўца транспартнага цэха

Кастапраў Сяргей Анатольевіч – грузчык транспартнага цэха

Фёдараў Андрэй Паўлавіч – начальнік аддзела продажаў па г. Гродна, узнагароджаны Ордэнам "Чырвонай Зоркі"

Дымников Алег Аркадзьевіч - ліфцёр рамонтна-механічнага цэха, узнагароджаны медалём "Ад удзячнага афганскага народа".

Пачынаючы з самага заснавання фабрыкі, "Камунарка" імкнулася і дасягала мноства вяршыняў. Шматлікія дыпломы, граматы, сертыфікаты і медалі ўпрыгожваюць прадпрыемства. Кожны год "Камунарка" ставіць новыя мэты і дасягае іх!